Historia zaczęła się od kryzysu. W połowie lat 50. XX wieku austriacki przemysł tekstylny przeżywał trudne chwile, a sprzedaż koszul latem wyraźnie spadała. Helmut Herz, ojciec trójki dzieci i szef reklamy firmy Gloriette Hemden, szukał sposobu na ożywienie rynku. Zainteresował go pomysł obchodzonego w Stanach Zjednoczonych Dnia Ojca. Uznał, że podobne święto mogłoby przyjąć się także w Austrii.

Pomysł miał wprawdzie marketingowe korzenie, ale szybko nabrał głębszego znaczenia. Herz wierzył, że ojcostwo zasługuje na uznanie i że warto stworzyć dzień poświęcony relacjom między ojcami a dziećmi. Jak sam później mówił: „Wiem, co to znaczy być ojcem”. I rzeczywiście wiedział.

Pierwszy austriacki Dzień Ojca odbył się w 1956 roku. Herz rozpoczął kampanię od konkursu plastycznego dla dzieci. Zachęcał najmłodszych, by przygotowali rysunki dla swoich ojców. Efekt przeszedł najśmielsze oczekiwania – napłynęło około 80 tysięcy prac. Najważniejszy cel został osiągnięty: dzieci i ojcowie spędzili ten dzień razem.

W organizacji święta wspierał go przyjaciel, Hermann Gmeiner, twórca Wiosek Dziecięcych SOS. Obaj byli zgodni co do jednego – austriacki Dzień Ojca nie może przypominać niemieckiego „Männertagu”, kojarzonego często z męskimi wycieczkami i alkoholem. Chcieli święta rodzinnego, pełnego ciepła i bliskości.

Po długich dyskusjach wybrano termin obchodów – drugą niedzielę czerwca, cztery tygodnie po Dniu Matki. Herz żartował, że matki mogą wtedy jeszcze pamiętać o prezentach, które otrzymały, i przypomnieć rodzinie o ojcach. Wybór miał jednak również bardziej praktyczny wymiar – właśnie w czerwcu sprzedaż koszul osiągała najniższy poziom.

Herz zadbał o to, by inicjatywa nie była kojarzona wyłącznie z jedną firmą. Powołał niezależny komitet Dnia Ojca i pozyskał wsparcie wielu przedsiębiorstw oraz instytucji. Sam projektował plakaty i wymyślał hasła reklamowe. Jedno z nich brzmiało:

„Vater sein ist vielfach Plag’, drum leb’ er hoch am Vatertag!”
(„Bycie ojcem bywa niełatwe, dlatego niech żyje nam w Dniu Ojca!”)

Los sprawił, że pierwszy Dzień Ojca jego pomysłodawca spędził w szpitalu. Z powodu pękniętego wyrostka robaczkowego nie mógł uczestniczyć w obchodach, ale nawet z łóżka szpitalnego nadzorował całą akcję. Sukces był ogromny, zarówno pod względem społecznym, jak i organizacyjnym.

Kilka lat później życie wystawiło go na znacznie trudniejszą próbę. Po śmierci żony sam wychowywał dzieci. Zrezygnował z pracy w reklamie, aby poświęcić im więcej czasu. Nauczył się gotować, szyć, przygotowywać szkolne śniadania i wykonywać wszystkie codzienne obowiązki, które wcześniej dzielił z żoną. Musiał także walczyć o prawo do opieki nad dziećmi w czasach, gdy samotny ojciec budził jeszcze wiele wątpliwości urzędników.

Może właśnie dlatego idea Dnia Ojca była dla niego czymś więcej niż kampanią reklamową. Stała się wyrazem przekonania, że obecność ojca w życiu dziecka ma ogromne znaczenie.

Dopiero po latach jego wkład został oficjalnie doceniony. W 2002 roku otrzymał Złoty Medal Zasługi Miasta Wiednia. Jeszcze jako dziewięćdziesięciopięciolatek z satysfakcją obserwował, że święto, które stworzył, na stałe wpisało się do austriackiego kalendarza.

Dziś miliony Austriaków obchodzą Dzień Ojca, często nie wiedząc nawet, komu zawdzięczają tę tradycję. Warto więc przypomnieć postać Helmuta Herza – człowieka, który połączył pomysłowość marketingowca z głębokim przekonaniem, że ojcostwo zasługuje na szacunek i uznanie.

W austriacki Dzień Ojca życzymy wszystkim Tatom zdrowia, radości i wielu pięknych chwil spędzonych z dziećmi. Niech nie zabraknie czasu na rozmowę, wspólne przeżycia i budowanie wspomnień, które pozostaną na całe życie. Alles Gute zum Vatertag!