– Tak, w Austrii istnieje prawny obowiązek meldunkowy, który obejmuje wszystkie osoby mieszkające na stałe lub tymczasowo w lokalu mieszkalnym na terenie kraju. Wynika on z § 1 oraz § 2 ustawy o meldunku – Meldegesetz (MeldeG). Zgodnie z § 2 MeldeG każda osoba, która wprowadza się do lokalu mieszkalnego, musi dokonać meldunku najpóźniej w ciągu trzech dni od faktycznego wprowadzenia się. Nie wystarczy podpisanie umowy najmu – meldunek musi nastąpić po realnym zamieszkaniu. Obowiązek ten dotyczy zarówno osób planujących dłuższy pobyt, jak i tymczasowych mieszkańców.

Meldunku dokonuje się w najbliższym urzędzie gminy lub magistracie (Meldeamt, Magistrat). Wymagany jest formularz meldunkowy (Meldezettel), który musi podpisać właściciel mieszkania lub osoba uprawniona do udostępnienia lokalu. Zgodnie z § 22 MeldeG, brak meldunku lub podanie fałszywych danych podlegają karze grzywny do 726 euro, a w przypadku powtórnego wykroczenia – nawet do 2180 euro.

Jeżeli pobyt w Austrii przekroczy trzy miesiące, dodatkowo należy wnioskować o potwierdzenie stałego pobytu (Anmeldebescheinigung), okazując odpowiednie dochody lub oszczędności gwarantujące utrzymanie.

Mój dorosły brat od kilku miesięcy wykazuje poważne zmiany w zachowaniu – stał się agresywny, mówi w sposób oderwany od rzeczywistości, nie pozwala nikomu wejść do mieszkania i twierdzi, że jest śledzony. Odmawia jakiejkolwiek pomocy medycznej i nie chce udać się do psychiatry. Obawiam się, że może sobie lub innym coś zrobić. Czy mogę prawnie doprowadzić do jego przymusowego leczenia?
– Zgodnie z austriacką Ustawą o przymusowym umieszczaniu w zakładach psychiatrycznych (Unterbringungsgesetz – UbG), przymusowe leczenie psychiatryczne jest dopuszczalne wyłącznie w ściśle określonych sytuacjach.

Podstawą prawną jest § 3 UbG, w myśl którego przymusowe umieszczenie może nastąpić tylko wtedy, gdy osoba cierpi na chorobę psychiczną i w związku z tym poważnie zagraża swojemu zdrowiu lub życiu albo życiu lub zdrowiu innych osób, a nie można jej skutecznie leczyć lub nadzorować w inny sposób, np. poza oddziałem psychiatrycznym.

Każde umieszczenie bez zgody osoby (przymusowe) musi zostać niezwłocznie zgłoszone do właściwego sądu rejonowego (Bezirksgericht) oraz do rzecznika praw pacjenta (Patientenanwalt). Rzecznik kontaktuje się z osobą dotkniętą umieszczeniem, a sąd sprawdza zgodność z prawem – pierwsze przesłuchanie odbywa się najpóźniej w ciągu czterech dni od zawiadomienia.

W przypadku uzasadnionego podejrzenia choroby psychicznej i realnego zagrożenia, zaleca się natychmiastowy kontakt z pogotowiem psychiatrycznym (Notruf 144 lub regionalny psychiatrischer Notdienst) oraz zasięgnięcie porady prawnej w celu przygotowania wniosku do sądu opiekuńczego.

Pracuję w austriackiej firmie produkcyjnej od ponad sześciu lat na podstawie umowy na czas nieokreślony. Kilka dni temu otrzymałem wypowiedzenie, bez podania uzasadnienia. Dowiedziałem się jednak, że w zakładzie działa rada pracownicza (Betriebsrat), której nikt nie poinformował o zamiarze wypowiedzenia mojej umowy. Czy wypowiedzenie jest zgodne z prawem? Czy mogę się odwołać?
– Zgodnie z § 105 ust. 1–4 austriackiej Ustawy o ustroju pracy (Arbeitsverfassungsgesetz – ArbVG), w zakładzie, w którym funkcjonuje rada zakładowa, pracodawca musi poinformować ją o zamiarze wypowiedzenia umowy, zanim wypowiedzenie zostanie wręczone.

Rada ma tydzień na ustosunkowanie się do planowanego wypowiedzenia. W opisanej sytuacji pracodawca naruszył ten obowiązek, co może wpłynąć na ocenę skuteczności wypowiedzenia.

Jeżeli rada pracownicza nie została zawiadomiona, ma Pan prawo samodzielnie wnieść skargę do sądu pracy w ciągu 14 dni od doręczenia wypowiedzenia (§ 105 ust. 4 ArbVG). Brak udziału rady może być uznany przez sąd za istotne uchybienie proceduralne, co w połączeniu z innymi okolicznościami: długością zatrudnienia, wiekiem, obowiązkami alimentacyjnymi czy sytuacją socjalną, może prowadzić do uznania wypowiedzenia za społecznie nieuzasadnione, jego unieważnienia lub zasądzenia odszkodowania.